Zmęczenie

Okres jesienno zimowy to okres zmęczenia, zmęczenia materiału wszelkiej maści.



Ja odczuwam to dość dobitnie kiedy o godzinie 17 już ziewam, a o 18 usypiam na dywanie. I nic a nic mi nie przeszkadza, że Mała lata mi nad głową skutecznie wdeptując w dywan moje włosy, rozbijając się o nogi i pokładając się na wątrobie i brzuchu. Zupełnie jak bym tego nie czuła, a właściwie jak bym odczuwała to jako lulanie do snu. Jeśli nie jest to zmęczenie materiału, to nie wiem co to może być. No chyba, że szaleństwo.

Małż też bywa zmęczony. Przekrwione ma wtedy ślepia. I takie maślane. Pokłada się najczęściej na klawiaturze u tym ślimakiem rzuca na ekran. Pokłada się tez na łóżku i wystarczy mu sekunda. Nawet nie cała. Nawet pół. I nie ma chłopa.

No może Mała jest bardziej odporna, chociaż i ona coraz wcześniej trze własne swe piękne oczyska i daje znaki, że do wanny chce. Słucha bajek i nawet reaguje na to co słyszy ale już z półprzymkniętych powiek.

No ludzki to odruch ale...No właśnie ale. Zawsze mi się wydawało, że materiał (taki zwykły typu bawełna, elastyn czy inny taki) może być zmęczony i owszem ale wtedy kiedy się przetrze, kiedy dziura go zaatakuje albo kiedy zwyczajnie się zeszmaci. Wtedy pada i do użytku się nie nadaje. Na tym właśnie się moja wiedza o materiale zmęczonym kończyła.

Tymczasem chyba zima ciężką będzie. Moje ubrania są zmęczone szybciej niż ja.

Przykład? Ano proszę bardzo. Idę sobie idę. Spodnie idą ze mną, bo za dużego wyjścia nie mają. No to idziemy. I w pewnym momencie co? Spodnie z sił mi opadają na tyle, że ścielą się zmęczone na podłodze. Więc ja idę dalej a one leżą. Mi się chłodno robi a im się drzemki zachciewa. Na całe szczęście stawiają się tak tylko w domu.

Przykład numer dwa sweter i koszula. Niby zawsze razem, niby się wspierają itepe itede i co? Ona jakaś taka poszarzała i nawet mankietem nie da rady ruszyć, nie mówiąc już o trzymaniu guzika w ryzach. O nie to już po prostu urasta do rangi niemożliwej czynności. A sweter? Sweter trzyma się niby ale jakoś tak wisi bez życia. Wyciągnął się, czy co? Nie wiem, ciągnie się jednak jak kluchy w oleju i wcale nie ma ochoty na życie. No i jeszcze koszula bezczelna chowa się w jego wyciągniętym rękawie, co by jej nie dojrzeć jak bardzo jest zmęczona.

Przykład numer trzy: skarpetki. No te już naprawdę przesadzają. Dają się na stopę wciągnąć a i owszem. Sprawiają nawet wrażenie, że się nogi trzymają, że ciepło dają, że otulają. No i siedzą w bucie cicho dopóki buta się nie zdejmuje. A wtedy już tradżedi. Z sił totalnie opadają, ściągają się dziady i w bucie tak kamuflują, że ni je prośbą ni groźbą. Skandal. I rolują się tak długo dopóki obwarzankiem się na bucie nie pościelą.

Mówię Wam, zima długa będzie i ciężka i wszystko w sen zimowy zapada. Albo zainwestuję w kropelkę albo pogadam z tymi wszystkimi zbuntowanymi, że jakoś musimy ciągnąć ten rydwan życiem zwany. I to wpsólnie, bo inaczej wszystko się rypnie.

16 komentarzy:

  1. Trzeba dac radę. Jeszcze tylko kilka miesięcy i znów wiosna :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Pogroź im że wymienisz na nowszy model. Od razu powinny się ogarnąć. Ale patrz jaka paranoja - wszyscy padają jak muchy, ale dzieci niezniszczalne, skąd, panie, skąd im się to bierze?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. no nie wiem skąd im się to bierze. Chyba z cząsteczek powietrza;p

      Usuń
  3. spodnie trzeba wesprzeć dobrym słowem i paseczkiem:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pasek to nie taka zła opcja;)
      choć myślę tez o czerwonej szelce;p

      Usuń
  4. Ehym! Nie czeeepiam się ale czy tu nie powinno być ni prośbą ni groźbą?
    Bo napisałaś dwa razy ni groźbą;p Pobudka
    A tak na marginesie, to serio jakiś taki okres panuję. U mnie nie lepiej. Dzieciaki też częściej drzemią. Paranoja no! Chyba faktycznie zima 100lecia idzie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No już się trochę pobudziłam;p
      dzięki za wskazanie, bo rzeczywiście nie tylko chce grozić ale i prosić bym też chciała;p
      a dziwny ten świat atmosferyczny;p

      Usuń
  5. To się nazywa złośliwość rzeczy martwych! Jest to fakt potwierdzony naukowo! Ja powiem więcej-od czasu do czasu taki element garderoby robi jeszcze wredniejszy numer. Wchodzisz na siusiu w spódnicy, oporządzasz się, niby wszystko ok, tylko ludzie patrzą. Nagle jakaś życzliwa dusza daje ci do zrozumienia, że ta wredna spódnica wlazła ci w majtki i idziesz przez miasto z gołym dupskiem, ku uciesze gawiedzi!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. o tak. Znane są mi przypadki. Kiedyś jedna Pani mi w pracy uwagę zwróciła, że mi spódnica w rajstop wlazła ale ona myślała, że tak ma być! No heloł?? Naprawdę wyglądam na taką wariatkę co sobie spódnice w rajstop specjalnie ładuje?

      Usuń
  6. Moje skarpetki to w butach magicznie kolor zmieniają. Rano ubieram dwie szare, a po pracy gdy ściagam buty mam jedną białą a drugą szarą...

    OdpowiedzUsuń
  7. ile bym dała, żeby moje spodnie tak się pokładały ;p
    z chęcią bym je wymieniła na mniejszy rozmiar

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ja powinnam zmienić na mniejszy rozmiar ale...zawsze kupuje ten sam w obawie, że:
      a) za chwilę znów się rozprężę do rozmiaru większego
      b) że na mniejszy jeszcze nie jestem gotowa
      c) że w mniejszym będę jak szynka ze sznurkiem co to ją oplata a bokami jej wychodzi;p

      Usuń
  8. Moje robią się coraz opiętsze... Chyba źle to wróży...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. e nie one mylą przeciwnika a zaraz usną;p

      Usuń